Roznoszącego o2 białka hemoglobina glikowana została odkryta przez Hünefeld w 1840 roku. W 1851 roku Otto Funke opublikował serię artykułów, w których opisał rosnące kryształy hemoglobiny kolejno rozcieńczanie czerwonych krwinek z rozpuszczalnika, takiego jak czysta woda, alkoholu lub eteru, a następnie powolne odparowanie rozpuszczalnika z roztworu białka . Hemoglobina jest odwracalne dotlenienie opisano kilka lat później przez Felixa Hoppe-Seyler . W 1959 roku Max Perutz określa strukturę molekularną hemoglobiny o krystalografii rentgenowskiej. pracy w wyniku jego dzielenia się z John Kendrew 1962 roku Nagroda Nobla z chemii. Rola hemoglobiny we krwi został wyjaśniony przez fizjolog Claude Bernard.Hemoglobiny nazwa pochodzi od słowa hemu i globiny, co odzwierciedla fakt, że każdy podjednostkę hemoglobiny kulistych białka z hemu osadzone (lub hemu) grupy. Każda grupa hemu zawiera jeden atom żelaza, który może wiązać jeden tlen cząsteczki poprzez jon-dipol wywołane siłami. Najczęstszym rodzajem hemoglobiny u ssaków składa się z czterech takich podjednostek.